‘Kentlerinden kovulan’ memurlar anlattı: Göçe zorlandık

Posted by

Nur Kaplan

ANKARA – Ofis Memurları Sendikası, (Büro Memur-Sen) son devirde fahiş biçimde artan konut ve kira fiyatları nedeniyle memurların büyükşehirlerde geçiminin zorlaştığını, tayin taleplerinin arttığını ve çalışanların artık daha küçük kentlerde yaşamak istediğini açıkladı. İstanbul’da uzun yıllardır memur olarak çalışan Zeliha Tok, Hasan Tekin ve Ali Işık ile hayat şartlarını, tayin taleplerinin nedenlerini ve memur göçlerini konuştuk.

DEĞİŞEN YALNIZCA ‘EV’ DEĞİL, YAŞAM

İstanbul’da 10 yıldır öğretmenlik yapan Zeliha Tok, kentte konut kiralarını karşılayamaz duruma gelmesi münasebetiyle tayin isteyerek Tekirdağ’a gitti. İstanbul’daki konut sahibinin kendisine “eşyalarımı koyacağım” dediğini ve meskenden çıkarıldığını anlatan Tok, Tekirdağ’a gittikten sonra İstanbul’da yaşadıkları meskenin 3 milyon liraya satışa konulduğunu ve daha yüksek fiyata kiraya verildiğini anlattı.

“Aynı okulda yıllarca öğretmendim, tıpkı mahallede, birebir sitede yaşıyordum lakin artık hiç bilmediğimiz bir yere geldik” diyen Tok, yeni hayatını, “Sadece konutu değil, toplumsal yaşantımızı, arkadaşlarımızı, bütün kurallarımızı değiştirdik. Tansiyon hastasıyım, hekim denetimlerim vardı. Onları bırakarak geldim. Buradan tekrar hekim bulmak zorundayım. Kızım arkadaşlarını bıraktı, uzun müddet buraya alışamadı” kelamlarıyla anlattı.

‘ÖĞRENCİLERİME ‘MESLEK EDİNİN’ NASIL DİYEBİLİRİM, EN BÜYÜK DÜŞÜNCEYİ BEN ÇEKİYORUM’

Öğretmen olma sürecinde hayli sıkıntı basamaklardan geçtiğini söyleyen Tok, atanmasına atıfta bulunarak, “Tam rahat edeceğiz, kendi kendimize yeteceğiz derken kiralara para yettiremez hale geldik” dedi. “Keşke diğer sebeplerden ötürü tayin istemiş olsaydık. Bu formda tayin istemek çok zorumuza gitti” diye kelamlarını sürdüren Tok, “Yıllarca üniversite oku, emek ver lakin sen hiç okumamış üzere geçim düşüncesi yaşa. Ben öğrencilerime ‘okuyun da meslek başına geçin, rahat edin’ diye nasıl diyebilirim? En büyük düşünceyi ben yaşıyorum” sözlerini kullandı

‘KENTİMDEN HAK ETMEDİĞİM BİÇİMDE KOVULDUM’

Türkiye’de memurların ömür şartlarının giderek kötüleştiğini anlatan Tok, ülkenin en büyük metropolünden çıkarak küçük bir kente gitmenin kendisinde “kovulmuş hissi” yarattığını söyledi. Tok, “Sanki hayat kurallarım kısıtlanmış, soyutlanmış üzere hissediyorum. Her yıl bütçemizden biraz daha fazla kısıyoruz. Çocuğumu hiç tatile götüremedim. En uzak gidebildiğimiz yer memleketimiz oldu. Bizim maaşımız, gelirimiz sabit lakin sokaktaki fiyatlar daima hareketli” dedi.

‘EVİN OLDUĞU KENTE KAÇTIK’

İstanbul’da uzun müddettir öğretmen olarak çalışan ama istenilen kira fiyatına yetişemediği için mesleğine Kocaeli’de devam etme kararı alan bir başka isim ise Hasan Tekin. Kocaeli’yi eşinin ailesinin konutu olması münasebetiyle tercih ettiğini söyleyen Tekin, artan enflasyonla birlikte İstanbul’da geçirdiği son üç yılın “bir an evvel bitmesini” beklediğini tabir ederek şöyle devam etti:
“İstanbul’da oturduğum mesken bin 600 liraydı, aidat ile birlikte 2 bin lira ödüyordum. Konut sahibim yüzde 25’den fazla artırım yapacağını söyledi. Kira ve aidatla birlikte 4 bin 250 lira ödeyecektik. Konut sahibi biz çıktıktan sonra meskeni 7 bin lira kiraya vermiş. Biz de İstanbul’da yer değişikliğinden çok meskenin olduğu bir kente gelmek zorunda kaldık.”

‘BEBEK İÇİN HER ŞEYİN EN KALİTELİSİNİ ALAMIYORUZ’

Yeni doğan bir çocuğunun olduğunu, bebeğin harcamaları ile birlikte zarurî masraflarının yüzde 65 bandında olduğunu tabir eden Tekin, “Bebek için her şeyin en kalitelisini alamıyoruz, bazen erteliyoruz. Her geçen gün daha geriye gidiyoruz. Maaş sayı olarak artıyor ancak biz üç katı tabana gidiyoruz” diye konuştu.

GÖÇ HAZIRLIĞI

Sosyal Güvenlik Uzmanı olan Ali Işık ise 17 yıldır İstanbul’da memur olduğunu, önümüzdeki yılın sonunda geçinemediği için diğer bir kente göç etmek için hazırlandığını söyledi. “Şu an çıksam 7 bin liranın altında konut bulamam, o tedirginlikle yaşıyorum” diyen Işık, şunları kaydetti:

“İki çocuk var, eşim atanamayan sağlıkçı. Her yıl giysim için bir kadro elbise alırken üç yılda bir alır oldum. Çocuklarım daha güzel eğitim alsın diye bu kente gelmiştik lakin durum bizi göçe zorluyor. Hepimizin hayatı değişecek. Büyükşehirde büyüyüp belirli bir tertibe alıştığımız için küçük yerdeki ömrümüz çok farklı olacak. Memurların iş yükü aslında çok fazla, ek iş de yapamazsın. Elektrik, su, doğalgaz, kira, kredi derken besine bile ulaşamadan maaş eriyip gidiyor.”

EV ARKADAŞI ALANLAR, EVLİLİĞİNİ HIZLANDIRANLAR, ÖZEL ODASI OLMADAN YAŞAYAN MEMURLAR…

Memurların tek temel gereksiniminin artık barınma üzerinden şekillendiğini, insanların geleceğini değil bugününü kurtarma kederinde olduğunu tabir eden Işık, yanında çalışan memur arkadaşlarının ekonomik darboğaz içinde aradıkları çıkış yollarını şu sözlerle anlattı:

“30 yıldır memur olan bir arkadaşımız mesken sahibi kirayı 7 bin 500 lira yapınca yanına konut arkadaşı almak zorunda kaldı. Öteki bir arkadaşımız barınamadığı için evliliğini hızlandıracak. Bir oburu ailesini memleketine gönderdi, bekâr meskeninde yaşıyor. Odası bile olmadan halasıyla yaşayan bir arkadaşımız ise her gün ağlayarak geliyor iş yerine. ‘Bu parayla karnımı mı doyurayım, buna mı katlanayım?’ diyor. Memurlar artık bir köleden farksız yaşıyor.”

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.